Zapraszamy do zapoznania się z drugą częścią materiałów zawierających praktyczne uwagi, dzieki którym unikniesz postawowych błędów podczas drukowania swoich prac np. dużych zdjęc formatu A3+.

Co to jest marszczenie?

Jak uniknąć marszczenia?
Marszczenie jest mniej zauważalne w przypadku druku na grubszym papierze lub z wykorzystaniem mniejszej ilości atramentu. Jeśli stopień marszczenia jest nie do przyjęcia, wybierz papier o większej gramaturze albo zmniejsz ilość atramentu.
Możesz na przykład użyć grubszego papieru artystycznego zamiast papieru Enhanced Matte Paper.
Ilość atramentu można zmniejszyć przez obniżenie jakości druku albo zmniejszenie gęstości koloru w sterowniku drukarki albo w programie do edycji zdjęć.
W przypadku papieru matowego wystarcza rozdzielczość 720 lub 1440; nie trzeba drukować z rozdzielczością 2880 dpi.

Typ nośnika a marszczenie
Marszczą się tylko papiery bez warstwy barierowej, takie jak Epson Enhanced Matte. Dlatego podczas druku gęstych, mocno nasyconych obrazów używaj papierów z warstwą barierową.
Wszystkie papiery z rodziny Epson Premium (na przykład Epson Premium Semigloss Photo Paper) mają warstwę barierową i nie marszczą się. To samo dotyczy papierów z powłoką żywiczną.
Marszczenie jest również bardziej prawdopodobne w przypadku zastosowania niezgodnego papieru innego producenta. Używanie oryginalnych nośników gwarantuje, że podczas druku zostaną zastosowane prawidłowe ustawienia sterownika oraz właściwa ilość atramentu.

Podsumowanie — marszczenie
Aby uniknąć marszczenia:
- ogranicz ilość atramentu w przypadku papierów o mniejszej gramaturze,
- używaj papieru z warstwą barierową albo nośnika z powłoką żywiczną.


Niestałość kolorów

Co to jest niestałość kolorów?
Niestałość kolorów to zjawisko, które polega na tym, że barwy obiektu zmieniają się pod wpływem różnych źródeł światła. Na przykład wydruk oglądany przed dużym oknem w świetle dziennym wygląda neutralnie. Kiedy zostanie zawieszony na ścianie pod lampą halogenową albo innym sztucznym źródłem światła, takim jak świetlówka lub żarówka, nabiera zabarwienia zielonego lub purpurowego albo wykazuje inne odchylenia kolorystyczne. Taka zmienność barw w różnych warunkach oświetleniowych dotyczy nawet analogowych odbitek zdjęć. Zjawisko jest jednak szczególnie widoczne w przypadku konwencjonalnych atramentów pigmentowych.


Reprodukcja kolorów wymaga niestałości
Trzeba wiedzieć, że bez niestałości kolorów reprodukcja barw byłaby niemożliwa.
Przypuśćmy, że próbujemy wydrukować zdjęcie osoby w pomarańczowej koszulce. Bez niestałości kolorów musielibyśmy użyć w drukarce tego samego barwnika, którym zafarbowano koszulkę.
Wyobraźmy sobie, ilu potrzebowalibyśmy atramentów, aby odtworzyć wszystkie naturalnie występujące kolory. Jak zmieścilibyśmy je w eleganckiej, stylowej drukarce A3?
Okazuje się, że do odtworzenia wszystkich kolorów na świecie wystarczają cztery kolory atramentów — turkusowy (cyan), purpurowy (magenta), żółty i czarny (CMYK).
Dodatkowych kolorów używa się do tworzenia wydruków z płynniejszą gradacją i szerszą gamą barw, ale w podstawowej teorii reprodukcji kolorów nie są one niezbędne.

Jak postrzegamy kolor?

Światło jest emitowane przez źródło naturalne, na przykład słońce (światło dzienne) albo sztuczne, takie jak żarówka (1).
Światło to pada na obiekt, na przykład wydruk atramentowy (2).
Obiekt (na przykład wydruk) pochłania część widma padającego światła, a resztę odbija w kierunku oka (3).
Mózg analizuje bodziec złożony ze światła emitowanego przez źródło oraz światła odbitego od obiektu (wydruku). W ten sposób powstaje „wrażenie koloru” (4).
Kiedy zmieniamy żródło światła, bodziec świetlny trafiający do oka jest inny.
Czasem różnica jest na tyle duża, że widzimy inny kolor.

Przyczyna niestałości kolorów
Światło dzienne ma szerokie, gładkie widmo.
Jeśli jeden z pigmentów (cząstek koloryzujących) odbija światło zielone w specyficznym przedziale widma, nie ma to większego znaczenia. Odbite światło wciąż jest zrównoważone, a wydruk wygląda neutralnie.
Sztuczne źródła światła, takie jak neonówka, nie mają ciągłego widma; niektóre częstotliwości są znacznie bardziej intensywne.
Jeśli jeden z pigmentów mocno odbija światło zielone o takiej szczytowej częstotliwości, wydruk wydaje się zabarwiony na zielono.

Jak uniknąć niestałości kolorów?
Stopień niestałości kolorów zależy przede wszystkim od używanej drukarki i atramentu.
We wczesnej epoce atramentów pigmentowych zmiany kolorów były wyraźnie widoczne, jednak najnowsza formuła  np. Epson UltraChrome K3 lub HighGloss2 w połączeniu z technologią LUT (Look Up Table) i algorytmem rastrowania sprawia, że usterka jest niemal niezauważalna.
Zatem bez względu na warunki oświetleniowe, w jakich oglądane są zdjęcia, kolory pozostają takie same.

Technologia Epson New LUT
Kolory utworzone z kombinacji atramentów często cechują się niestałością w różnych źródłach światła. Można jednak dobrać takie kombinacje, które zminimalizują wpływ źródła światła. Zadanie to jest realizowane przez tablicę wyszukiwania (Look Up Table, LUT) oraz algorytm rastrowania. Definiują one tworzenie kolorów przez każdą drukarkę. Technologię Epson New LUT zoptymalizowano w taki sposób, aby niestałość kolorów była niedostrzegalna. Ponieważ użytkownik nie może zmienić tablicy LUT, przed zakupem nowej drukarki A3 warto sprawdzić, czy zapewnia ona odpowiednią stałość kolorów.

Gazowy efekt ducha

Co to jest gazowy efekt ducha?
Między oprawionym wydrukiem a szklaną ramką może pojawić się oleista mgła. Podobnie na wydrukach laminowanych pod powierzchnią laminatu mogą uformować się bąbelki.
Zdarza się, że niektóre składniki atramentu parują z wydruku, który jest suchy w dotyku, ale nie do końca wysuszony. Ciecze te zbierają się na szkle i pojawiają jako mgła
Te składniki atramentu (na przykład środki zwilżające, takie jak glikol) nie wnikają głęboko w papier, ale pozostają przy powierzchni i nadal parują nawet wtedy, gdy papier wydaje się suchy w dotyku.
Gazowego efektu można zatem uniknąć przez:
użycie papieru włóknistego albo pozbawionego warstwy barierowej, kiedy trzeba oprawić wydruk zaraz po wydrukowaniu, albo
odczekanie przez wystarczająco długi czas, aby papier z powłoką żywiczną lub warstwą barierową całkowicie wyschnął.

Które papiery są podatne na gazowy efekt ducha?
Problem ten występuje w przypadku papierów z powłoką żywiczną (lub barierą odpychającą wodę), które zostały oprawione zbyt wcześnie po zadrukowaniu.
Poniższe papiery Epsona do drukarek atramentowych mają powłokę żywiczną lub warstwę barierową i są podatne na gazowy efekt ducha:
Premium Glossy Photo Paper
Premium Semigloss Photo Paper
Premium Luster Photo Paper
Premium Semimatte Photo Paper
Photo Glossy Paper
Photo Semigloss Paper
Proofing Paper Commercial Semimatte

Procedura suszenia papierów z powłoką żywiczną lub warstwą barierową
Gotowy wydruk pozostaw na wolnym powietrzu przez 15 minut.
Następnie przykryj wydruk arkuszem zwykłego papieru i pozostaw go na 24 godziny.
W przypadku wydruków pokrytych dużą ilością atramentu zmień zwykły papier po 24 godzinach i odczekaj kolejną dobę.
Teraz możesz oprawić lub zalaminować wydruk.
Uwaga: jeśli wydruk nie zostanie przykryty arkuszem zwykłego papieru, trzeba będzie zaczekać kilka dni, zanim będzie można go oprawić lub zalaminować.

Co zrobić, jeśli gazowy efekt ducha już się pojawił?
Jeśli oprawione zdjęcie jest zamglone, po prostu wyjmij je z oprawy i wyczyść szkło. Następnie wykonaj opisaną wyżej procedurę suszenia, zanim oprawisz je ponownie.

Podsumowanie — gazowy efekt ducha
Użyj papieru włóknistego albo pozbawionego warstwy barierowej, jeśli musisz oprawić wydruk zaraz po wydrukowaniu.
Odczekaj przez wystarczająco długi czas, aby papier z powłoką żywiczną lub warstwą barierową całkowicie wyschnął.


Różnica połysku

Co to jest różnica połysku?
Sama nazwa opisuje istotę tego zjawiska. Na wydrukach wykonanych za pomocą atramentu pigmentowego widoczny bywa różny stopień połysku między obszarami zadrukowanymi a niezadrukowanymi. Obszary pokryte atramentem odbijają światło inaczej niż te, na których widać tylko nośnik.



Jak uniknąć różnicy połysku?
Aby rozwiązać problem różnicy połysku, Epson opracował optymalizator połysku. Wypełnia on obszary, na których jest zbyt mało atramentu, aby zapewnić równomierny połysk całego wydruku.

Wpływ optymalizatora połysku
Stopień połyskliwości w dużej mierze zależy od tego, czy zadrukowana powierzchnia jest płaska. Pigmenty nie wnikają łatwo w głąb papieru.
Zamiast tego pozostają na powierzchni papieru, tworząc mikroskopijne wzgórza i doliny, które ograniczają połyskliwość i jasność wydruków.
Można spłaszczyć te nierówności przez nałożenie optymalizatora połysku jako ostatniej warstwy atramentu.
Drobne cząsteczki żywicy w optymalizatorze połysku wypełniają luki między kolorowymi pigmentami, a jednocześnie pokrywają białe części wydruku oraz te obszary, które nie są całkowicie pokrywane przez zwykły atrament.
W rezultacie optymalizator połysku praktycznie elminuje nierówności powierzchni, minimalizując skomplikowane odbicia światła i zapewniając bogaty, doskonały połysk.
iv.Nakładanie optymalizatora połysku
Sterownik drukarki Epsona może nakładać optymalizator połysku tylko na sam obraz (ustawienie „Auto”) albo na cały drukowalny obszar (ustawienie „Full”). W razie wybrania opcji „Full” zaleca się drukować bez marginesów.

Unikanie różnic połysku bez optymalizatora połysku
Możesz uniknąć różnic połysku nawet wtedy, gdy używasz atramentu bez optymalizatora połysku, takiego jak Epson UltraChrome K3. 
Choć różnica połysku na wydrukach kolorowych i czarno-białych jest już zredukowana dzięki technologii kapsułkowania pigmentów w żywicznej otoczce, można zastosować specjalną technikę, która kompensuje brak optymalizatora połysku.

1. Wydruki czarno-białe
Użyj funkcji „Highlight Point Shift” w oknie „Advanced B&W Photo Mode” sterownika drukarki.
Ustawienie „On" nakłada kropki atramentu Light Light Black na białe części samego obrazu
Ustawienie „On (Full Page)" nakładka kropki atramentu Light Light Black na cały drukowalny obszar. W takim przypadku zaleca się druk bez marginesów

Drukarka umieszcza kropki atramentu Light Light Black na najjaśniejszych obszarach zdjęcia. Są to obszary czystej bieli, w których piksele mają następujące wartości RGB: R= 255, G= 255 i B= 255.

Bardzo jasny odcień szarości wystarcza do utworzenia równej powierzchni, a zdjęcie pozostaje jaskrawe.

2.Wydruki kolorowe
Sterowniki drukarek Epsona nie oferują opcji „Highlight Point Shift" dla wydruków kolorowych. Można jednak użyć programu do edycji zdjęć, takiego jak Adobe Photoshop, aby ręcznie uzyskać podobny efekt.
Otwórz okno „Levels”, wybierając z menu polecenie „Image” > „Adjustments”  > „Levels”. Następnie przesuń dolny suwak z pozycji 255 na inną wartość z zakresu od 253 do 250.

Podsumowanie — różnica połysku
Aby wyeliminować różnicę połysku między zadrukowanymi a niezadrukowanymi obszarami zdjęcia:
zastosuj optymalizator połysku,
użyj opcji „Highlight Point Shift” w oknie „Advanced B&W Photo Mode”,
ogranicz poziomy wyjściowe w programie do edycji zdjęć.


Schodki


Co to są schodki?
„Schodki” to łamane linie, które pojawiają się tam, gdzie powinny być linie proste lub gładkie krzywe. Na oryginalnym zdjęciu widać gładką linię, ale na wydruku występują postrzępione krawędzie.

„Schodki” mogą pojawić się (ich widoczność zależy od zawartości obrazu), kiedy wejściowa rozdzielczość obrazu nie jest wielokrotnością albo połową natywnej rozdzielczości głowicy drukującej.
W rzeczywistości „schodki” to skutek interpolacji metodą „najbliższego sąsiada”.
Podczas wysyłania obrazu do drukarki sterownik przekształca go w wewnętrzny plik mapy bitowej, zanim rozpocznie się drukowanie. 
Jeśli rozdzielczość obrazu nie jest wielokrotnością albo połową natywnej rozdzielczości drukarki, w wyniku konwersji powstaną artefakty interpolacji.

Jak unikać schodków?
Ze względu na rozstaw dysz na głowicy drukującej atramentowe drukarki Epsona mają natywną rozdzielczość 360 dpi (kropek na cal). Zatem każdy obraz o rozdzielczości wynoszącej dokładnie 360 ppi (pikseli na cal) albo wielokrotność lub połowę tej wartości zostanie wydrukowany bez schodków na liniach i czcionkach.
Ponadto wszystkie rozdzielczości druku (wyjściowe) drukarek Epsona są wielokrotnością albo połową wartości 360 dpi: 180 dpi, 360 dpi, 720 dpi, 1440 dpi i 2880 dpi.

Rozdzielczość obrazu wysyłanego do sterownika drukarki
Z przyczyn praktycznych w przypadku wydruków mniejszych niż A3 lub A2 należy używać rozdzielczości wejściowej równej 360 ppi.
Rozdzielczości wejściowej 180 ppi należy używać w przypadku wydruków większych niż A3 lub A2. Tak niska rozdzielczość wejściowa grozi pogorszeniem ostrości końcowego wydruku. W przypadku bardzo dużych wydruków nie powinno to jednak być problemem, ponieważ ogląda się je z większej odległości.
Jeśli do sterownika zostanie wysłany obraz o rozdzielczości 720 ppi, jego buforowanie zajmie więcej czasu, ale ludzkie oko nie dostrzeże poprawy rozdzielczości wydrukowanego obrazu.
Ponieważ obrazy są często tworzone z rozdzielczością od 200 do 300 ppi, przed wydrukowaniem można przeskalować je w dół lub w górę do rozdzielczości 180 lub 360 dpi w programie do edycji zdjęć, takim jak Adobe Photoshop. Skalowanie w górę z 300 do 360 ppi za pomocą algorytmu dwusześciennego powinno zapewnić doskonały rezultat.

Kiedy do sterownika drukarki wysyłany jest obraz o innej rozdzielczości, należy zaznaczyć opcję „Finest Detail” w ustawieniach jakości druku. Przy takim ustawieniu rozdzielczość obrazu zostanie automatycznie zinterpolowana do natywnej rozdzielczości drukarki.
Należy podkreślić, że może to zwiększyć rozmiar pliku bufora oraz czas buforowania dużych plików!
We wszystkich bieżących drukarkach Epson Stylus Photo formatu A3+ z wyjątkiem Epson Stylus Photo R2880 ustawienie „Finest Detail” jest włączone domyślnie i funkcja ta jest niedostępna.

Aby uniknąć „schodków” na liniach prostych lub krzywych i uzyskać naprawdę ostry wydruk, wyślij obraz do sterownika z rozdzielczością 180 lub 360 ppi lub uaktywnij ustawienie „Finest Detail”.

Narzędzie do sprawdzania rozdzielczości wejściowej

Za pomocą bezpłatnej aplikacji do zarządzania obrazami PICASA firmy Google (obecnie dostępna tylko w wersji dla Windows) można sprawdzić, czy rozdzielczość wejściowa jest prawidłowa. Jak pokazano na poniższym rysunku, obok przycisku Printer Setup w oknie drukowania widoczna jest prawidłowa natywna rozdzielczość dla rzeczywistych ustawień sterownika drukarki.

Uwaga: wartość 720 dpi wskazuje, że aktywne jest ustawienie „Finest Detail” (w drukarce Stylus Photo R1900 jest zawsze aktywne).

Wysłanie pliku o rozdzielczości 300 ppi może doprowadzić do pojawienia się widocznych schodków. Jednak ich widoczność zależy od rzeczywistej zawartości obrazu.

Podsumowanie — schodki
Najlepsza wejściowa rozdzielczość obrazu to 180 lub 360 ppi.
Jeśli wysyłasz do drukarki obraz o rozdzielczości wejściowej 240 albo 300 ppi, włącz ustawienie „Finest Detail” w sterowniku drukarki (jeśli nie jest uaktywnione domyślnie).